Język czeski należy do grupy języków zachodniosłowiańskich. Czeski alfabet wzoruje się na znakach alfabetu łacińskiego- jest bardzo podobny również do naszego. Charakterystycznymi cechami, które odróżniają alfabet czeski od polskiego są tak zwane „ptaszki” oraz skośna kreska, którą oznacza się długie samogłoski. Taką postać alfabetu Czesi zawdzięczają między innymi J. Husowi oraz czeskim braciom, którzy zajęli się przetłumaczeniem Biblii na język czeski. To właśnie dzięki religii, dzięki chrześcijaństwu język czeski był w tych czasach tak popularnym językiem. Sytuacja jednak zmieniła się po klęsce pod Białą Górą na początki siedemnastego wieku- przedstawiciele czeskiego kościoła udali się na emigrację, a sam język stracił swoją popularność- mówienie po czesku i używanie tego języka stało się olbrzymim nietaktem. Dopiero początek dziewiętnastego oraz Josef Dobrovský i Josef Jungmann przyczynili się, wykorzystując w tym celu między innymi dorobek słownictwa polskiego, do odnowy czeskiego języka. Dzięki dziełom, które stworzyli, odrodziła się wtedy zagubiona gdzieś po drodze tożsamość językowa Czechów. Zaczęli na nowo szanować swój język i go używać.